Kąsek historii… Było to dawno, niegdyś temu… Polska wówczas miała niby pół Karpat, od Huculszczyzny przez Łemkowszczyznę, na góralach beskidzkich skończywszy. Pogranicze południowe nie były może oczkiem w głowie najważniejszych władz, ale w Polsce odnalazła się poważna grupa górskich entuzjastów, którym nieobca była kwestia skrzyknięcia wszelkich górali. Najważniejszy zjazd przedstawicieli przeróżnych grup etnicznych zamieszkujących polskie Karpaty miał się odbyć w sierpniu 1934 roku. Obfita powódź pokrzyżowała plany i zmusiła do przełożenia go na rok późniejszy. Święto Gór było przeglądem kultury metafizycznej i fizycznej ludów zamieszkujących polskie kresy południowe. Już wtedy przegląd grup muzyków i tancerzy pomyślany był jako konkurs. Na czele jury stanął prof. Walery Goetel, a pierwsze nagrody przypadły w udziale Hucułom. Świętu towarzyszyły liczne wystawy i przeglądy zajęcia wiejskiego, odczyty, zbiorowe wycieczki. Dwa lata później imprezę przemianowano na „Tydzień Gór” i zorganizowano w Wiśle. We wrześniu roku 1939 „Tydzień” miał się odbyć powtórnie w Zakopanem.Po wojnie pomysł „Święta Gór” odrodziło się w pomyśle „Jesieni Tatrzańskiej” – imprezie folklorystycznej mającej przedłużyć letni sezon turystyczny na tę najpiękniejszą w górach i najbardziej barwną porę roku. We wrześniu 1965 na arenie zakopiańskiego kina „Giewont” wystąpiły cztery miejscowe zespoły „pieśni i tańca”. – Wzbudziły uniesienie i zamiłowanie obserwatorów, jacy z trudem mieścili się w małej i zakurzonej auli kinowej – pisano. Stało się jasne, że przegląd stać się może w przyszłości „gwoździem” projektu zakopiańskiego święta.W dniach 21-29 sierpnia 2009r. w Zakopanem odbył się XLI Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich urządzony przy pomocy finansowej Ministerstwa Kultury i ze wsparciem finansowym Województwa Małopolskiego. Udział w Festiwalu wzięło 13 zespołów, w tym obcych i 4 zespoły polskie. Przebieg tegorocznego Festiwalu dowiódł kolosalnego znaczenia, jakie ta impreza wywiera dla zachowania i kultywowania tradycji ludów zamieszkujących góry Europy także innych rejonów świata. Członkowie Jury z perspektywy wieloletniej pracy przy ocenie zespołów występujących w Zakopanem są zdania, że powód tak wielkiego znaczenia zakopiańskiego Festiwalu tkwi w osobliwej formule turnieju, która sprzeciwia się zagubieniu w największym stopniu pożądanych składników kultury ludowej i hamuje jej komercjalizacji. Świadczy o tym nieustanne zaintrygowanie jakie asystuje Festiwalowi wśród folklorystów; zarówno badaczów jak również miłośników kultury wiejskiej.
